Geluk met de granaatappel

Snij het kroontje van de jonge granaatappel af en leg deze op een plek waar je het kroontje dagelijks tegenkomt. Het gedroogde kroontje brengt geluk en rijkdom in huis tot een volgende oogst. Dan het ode kroontje vervangen door een nieuwe …… en zo leven we nog lang en gelukkig!

In de Algarve groeien de granaatappelbomen bijna wel in elke tuin! Wat een feest. Heerlijk en gelukkig!

Handigheid krijgen bij het schoonmaken is wel belangrijk want anders eet je ze gewoon niet. Veel te bewerkelijk terwijl ze zo lekker zijn. Ik strooi vaak de vruchtjes over de salade. Staat ook nog eens heel vrolijk.

of zo …………..

Eva steen #laatjeverrassen

Afgelopen maart was ik een weekje bij Har en Jel in Portugal. Op een winderige middag zijn we naar het strand gegaan en zijn we heerlijk uitgewaaid. Jel had lekkere boterhammetjes gemaakt en uiteraard ging de camera mee.

Tijdens de strandwandeling ligt er opeens, recht voor mijn voeten een zwarte platte steen.

De afmetingen zijn ongeveer 7 bij 2 cm. Er is ‘iets’ waardoor mijn blik op de steen valt. Een moment stopt mijn adem. Daar, op de grond, ligt een platte steen met mijn naam ‘EVA’ erin gekrast. Ik ben verbaasd en laat Har en Jel de vondst zien. Zij zijn ook verbaasd en Jel maakt wat foto’s. Als ik de steen oppak, blijkt ook aan de andere kant mijn naam te staan. Ditmaal heel netjes ingekerfd.  Het eerste wat door me heen gaat is dat Har en Jel de steen hier hebben neergelegd en dat ze er bewust voor gezorgd hebben dat ik de steen hier zou vinden. Gelijk daarna denk ik dat dat haast onmogelijk is. De wandeling was niet gepland en als de wandeling al gepland was, dan zou de precieze locatie al helemaal niet bekend zijn. Als ik een meter of 2 meer dan links of rechts gelopen had, had ik de steen niet gezien.

Ik ging niet zomaar naar Portugal. Ik had de behoefte om alleen te zijn. Bij mezelf te komen. Te (her)ontdekken om comfortabel met mezelf te zijn. En daar, op het strand op Ilha de Faro vond ik (een deel) van mezelf terug.

Een mooi moment.

Inderdaad een mooi moment. Eva kon haar ogen niet geloven. En mij ook nauwelijks; nee hoor echt niet door mij neergelegd!

Nog maar eens de wonderen plantenwereld

26 april 2015

Er komt een sterke geur vanaf! Ook de bijen zoemen rond!

29 april 2015

De voorjaarse kerstboom wordt steeds voller.

Het regent zoiets moois.

En deze foto straalt rust en vrede uit, iets wat we allemaal nodig hebben. Iedereen over de hele wereld! Vind je ook niet?

De wonderen plantenwereld #laatjeverrassen

Op 23 maart roep ik heel hard: onee hè! Ik wil niet dat deze yucca dood gaat! Maar het is wel heel indrukwekkend dat van de ene dag op de andere er iets losbarst uit de kruin van de grote plant waar U tegen zegt. Aan het warrige kruintje zou je zeggen: deze gaat dood.

24 maart!

28 maart! Ik geloof niet in overleven. De meningen hierover zijn totaal verschillend. De één zegt: gaat dood. De ander: nee hoor, het is een yucca. Ik heb ook yucca’s in de tuin staan die bloemen krijgen die niet doodgaan maar deze yucca’boom’ wijkt volgens mij af.

29 maart!

Vroege morgen 1 april.

3 april! Kruintje nog meer in de knoop.

22 april. Het lijkt zo’n ouderwetse plant.

23 april 2015! Mam kijk eens hoe mooi je geworden bent!

In 2002 kocht ik met mijn moeder deze plant als stekje voor 1. 50 euro op de rommelmarkt.

Rariteiten #laatjeverrassen

Onze nieuwsbrief Rariteiten, deze keer met veel vis, is verstuurd!

Zin om mee te lezen? Dat kan door een berichtje met email-adres te sturen. Kan ook onder dit bericht.

Lulas recheiadas. Gevulde inktvisjes! De schoongemaakte lulas vul ik met een gekruid gehakt. En staan dan zo’n anderhalf uur te sudderen. Erg lekker hoor! Um dos meus pratos favoritos! 

de winnares #laatjeverrassen

Ze is er! Vandaag gearriveerd, ja de Rariteiten prijswinnares van 2014. Ze kan het nog steeds niet geloven. Iedereen zei ook tegen haar: als het maar niet fake is! Nee het is echt waar! Ze gaat vast en zeker genieten van een heerlijke vakantie!

In juli 2014 schreef ik de Oranje Rariteiten wedstrijd uit:

De Kinetische worteltjes soep staat op het vuur. Terwijl de oranje zon zijn best doet het verdriet van de Brazilianen te doen vergeten. Argentinië loopt zich warm. De Nederlanders zijn al van oranje, dus daar kan niets mis gaan. En de Duitsers? Die waren toch slecht!? Moesten ondanks de regen aan goals toch nog rotschoppen, teckelen en klikken bij de scheidsrechter. Ik ga voor Oranje. En jij? Lees verder de winnares #laatjeverrassen

Helene zus van Simone de Beauvoir

Helene de Beauvoir  

schildert net zo mooi als haar zus Simone schrijft! Althans dat staat geschreven. Helene komt in 1940 voor een maand naar Portugal. Ze is geboeid en geïnspireerd door het heldere licht. Haar verblijf duurt 5 jaar vanwege de 2e wereldoorlog. Zij trouwt in 1942 met een vriend Lionel de Roulet, een leerling van Sartre. Zij exposeert in dat jaar in Leiria met een Empire schilderkunstige oeuvre.

In 1943 maakt Helene grote artistieke muurschilderingen en werkt met teksten over hedendaagse kunst, met boekbesprekingen en illustraties in het tijdschrift “Afinidad, Revista de Cultura-Francesa Luso”. In februari, houdt zij een solo-expositie van de Portugese landschappen met catalogus in het Nationaal Museum. In 1944 is het werk van Helene te zien tijdens een tentoonstelling in Lissabon. Lees verder Helene zus van Simone de Beauvoir

Een saaie rustdag #laatjeverrassen

Ik neem mee:

Fototoestel!

Twee boeken.

In mijn roltas een koelboxje met 4 saaie zondagse verrassingsbroodjes.

Een flesje wijn.

Nog een verrassing: iets hartigs.

Fruit!

Fris snoepje.

Water!

Melk voor de man.

Verdient dit nog een aanvulling?

ik weet het! Deze ben ik vergeten. #MominLuxembourg

Waardoor een dag de mijne wordt is steeds weer een verrassing.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

%d bloggers op de volgende wijze: