Witte bonen

Onze buurvriendjes houden van witte bonen, ik ga ze verrassen, daar heb ik zin in. Ik zet de droge witte bonen, ongeveer 400 gram, alvast in de week en neem een dag bedenktijd. Waar kan ik ze blij mee maken, met welke smaak? Het mag niet te pittig zijn. En ik wil geen risico lopen met te veel verschillende groentes omdat ze dan met die kleine vingertjes het champignonnetje eruit pikken of de wortel of dat ene stukje paprika. Ik probeer een smaak samen te stellen waarvan ik zeker weet dat zij het lekker vinden. Geen discussie vormen de verse courgettes. Maar wat verder?Na 24 uur giet ik de witte bonen af, spoel ze en kook ze (solo) met een beetje zeezout zo’n 25 minuten.  Giet ze af onder koud water en laat de bonen afkoelen. Dan zijn ze nog altijd stevig.

Er gaat een scheutje olijfolie in de pan en zet ik op een laag pitje. Ik snij ondertussen twee middelmatige uien in kleine stukjes en een stuk of 6 tenen knoflook in grove stukken. Deze laat ik samen in de olie smoren. Ik voeg toe alleen maar peper en zout ( ik gebruik altijd zeezout) en pluk flink wat verse basilicum. Kan natuurlijk ook uit een potje. De courgettes zonder schil, snij ik ik blokjes. En laat ik een tijdje met de ui en knof mee smoren. Mijn smaakpapillen draaien op volle toeren mee. Ik zou er best wat verse gember bij willen doen, maar dat vinden de kinderen niet lekker. Dan snij ik 5 tomaten in kwarten en doe ik bij het geheel. Ook doe ik nog 5 eigen zongedroogde tomaatjes bij. Pan op de deksel. Na een klein half uurtje maak ik alles fijn met de staafmixer. Het ruikt heerlijk. Ik doe er nog wat extra basilicum bij. De bonen mogen nu ook in de pan. Ik zet het vuur uit, zodat het geheel nog eens een nachtje staat. Want dat is het geheim van mijn bonenschotels. Tijd en rust geven. Ik bak nog een chourizo worstje uit in een klein beetje olijfolie en meng dat door de bonen.

De grote dag breekt aan. Ik zet de pan op een zacht vuurtje en laat het geheel, de bonen waren immers nog niet helemaal gaar, zachtjes opwarmen, ik roer af en toe, ik ruik, ik proef. Ja dit komt helemaal goed. Het staat nog eens een drie kwartier zachtjes klaar te stomen voordat hongerige kinderbuikjes aan de tafel schuiven.

In Portugal wordt er naast de boon ook aardappel gegeten. Ik maak een puree van de gewone aardappel en ook nog een tweede met de zoete aardappel, beetje paneermeel eroverheen, beetje boter en huppatee de oven in. We hebben gesmuld!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s