Mooi toch? #laatjeverrassen

De huisjes gebouwd op het zand met de barbeque voor de deur en de buiten wasplaats, tegen het zand, de Oceaan en de blauwe lucht, ontroeren mij door de simpele eenvoud. Elke keer als ik het strand op wil lopen en ik zie ‘dit beeld’ dan word ik stil. Ik heb dat ook een keer in mijn beste Portugees tegen de heer des huizes gezegd. Dat vond hij wel leuk; mijn taaltje natuurlijk maar ook het compliment! In ieder geval had hij me begrepen! Vandaag opnieuw de kiek geschoten! Het blijft mooi.

Eindeloos ligt het winterstrand voor me. Nu weer heel vlak, soms is het eiland opgestuwd en vormen de zandwallen een grillig beeld. De stilte wordt voortgezet totdat Khan contact maakt met een collega, alleen wat maatjes kleiner.

Het klein ding zet zijn kontje stevig in het zand. Oortjes omhoog en wacht zijn aanvaller in alle rust af. Khan sluipt toe. Plots springt de kleinste op en keft tot hij scheel ziet. Khan haalt zijn neus op en danst in de rondte om verder te lopen. Ik dus ook. En het parmantje verdwijnt in het niets.

Natuurlijk Leandro verplaats ik jouw leuke krukje niet. Stevig gebouwd trouwens. Ik neem een pauze in de enorme ruimte met (g)een hond om me heen. Bedankt Leandro.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s