Categorie archief: fantasiedagen

Sentiment #laatjeverrassen

Eerlijk gezegd nog niet eerder gehoord over de door de consumentenbond goedgekeurde stroopwafels. Wij hebben ze van gasten gekregen! Het komt wel eens meer voor dat zij denken: wat zal ik voor lekkers, iets echt Hollands meenemen. Ik kan jullie vertellen, ze zijn erin gegaan als zoete koek. Verrukkelijk. In de grote winkels liggen ook hier wel eens stroopwafels maar eerlijk is eerlijk, lang zo lekker niet. Trouwens wel leuk hoor, die Consumentenbond, daar kan iedereen aan meedoen als een tester.

Vroeger kocht ik ze wel eens bij de Gruyter of Jamin (leuke winkels waren dat!). Daar hadden ze ook van die kleintjes. Handig voor bij de studie. Mijn zusje kocht van haar zakgeld pindarotsjes. En ik stroopwafeltjes. Bij gebrek aan geld, kochten we ook Maria kaakjes. Kwam regelmatig voor! Maar ja zo leer je de pindarotsjes en de stroopwafeltjes wel heel erg waarderen. Als ik aan die studietijd denk dan begrijp ik niet dat ik dat ik het nog zo ver geschopt heb. Deze tijd heb ik de ellendigste periode van mijn leven gevonden. Zitten, leren en me door zoveel mogelijk laten afleiden. De volgende dag overhoord worden met de zenuwen gierend door het lijf. Oh oh oh, die M.M.S. kon me gestolen worden. En dan die nonnen; Sir Madeleine, Amora en Salvina! Die enge handjes waarmee zij mij aanraakten. De rillingen lopen nog over m’n rug. Ik ben een keer achterna gezeten door de hoofdnon. Hahahaa. Tot aan de aula toe. Gelukkig schiet ik nu in de lach. Wat een spektakel. Voor straf een week lang elke morgen naar de mis om 8 uur. Ja ja het kreng! Ik diende ook de mis, want op een meisjesschool komen geen jongens binnen. Daar was ik wel blij mee, want dan had ik tenminste iets te doen. Heb jij ook wel eens de mis gediend? Slokje meedrinken uit de kelk. Belletjes luid laten rinkelen. Rondgaan met de hosties. En ondertussen; lekker een beetje stout zijn.

En toen nog geen dag later na de goedgekeurde stroopwafels krijgen we paasbonbons. Nou ja zeg, wat een zoete dagen. Maar wat lief van iedereen. Deze bewaar ik nog even hoor. Veel te mooi.

Knabbelaar

Zo iets liefs en met duizenden vertegenwoordigd in de tuin, in het wild op de berg, tussen stenen, tussen de prikkende planten, de distels, de lavendel, de tijm, de olieruikers en struiken door, laat het klein ding zich zien. Gekleurd en gestreept als een kabouter-orchidee richt het zijn telescoop met een oog op de directe omgeving. De onderzeeërs aan zeer droge wal. Niets om bang voor te zijn. Alhoewel mijn kleine kompaan vertelt me dat ze van mensen houden. Hè? Ja kijk dat oogje schiet een onzichtbaar pijltje af zodra je te dicht in de buurt komt en daarmee boort hij zich een gaatje in je schoen. De knabbelaar wordt gelanceerd en vindt zijn weg naar binnen. Maar zijn buikje is toch veel te klein voor mij? O nee hoor, hij doet er lekker heel lang over. Lees verder Knabbelaar