Tagarchief: laatjeverrassen

Caldo verde dat smaakt naar meer #laatjeverrassen

Ik met 2 rookworsten uit Nederland en de grootste zwangere liefhebber van boerenkool om me heen. Ik wil haar gaan verwennen door een gelijkwaardige stamp te maken. Heel mijn leven niet van boerenkool gehouden en nooit klaargemaakt want ik vond het te papperig, te klef, te niks. Uitgerekend ik sta nu in Portugal een nep boerenkoolstamp te verzinnen. Wat een grap. Ik ga naar de winkel waar toch de kool, die ik denk nodig te hebben, in de reclame is! Ik word duidelijk gestimuleerd in mijn experiment en koop voor 1 euro 20 bijna een kilo heel fijn gesneden caldo verde. Caldo verde is een typisch Portugese groente waar soep van gemaakt wordt. Zelfs Jamie Olivier maakt er een soepje mee.

Ik begin met een stukje olijfolieboter in de pan te doen, snij 2 uien en 2 knoflookjes fijn  ….. laat ik rustig smoren, zodat ik ook nog wat bedenktijd heb. Ik doe zeezout en peper en dan de kool erbij. En help de kool slinken door te husselen. Het ruikt niet slecht! Ik schil aardappelen, ik doe een gokje en schil er 10. Kook water, leg de aardappelen boven op de geslonken caldo verde en schenk ongeveer driekwart kokend water op zodat de aardappelen net niet helemaal onder staan. Het geheel kookt zo’n 20 minuten.

Al eerder heb ik de speklappen (entremeado) in stukken gesneden en in de marinade van zout, peper, knof en een beetje olijfolie gezet. Vervolgens de bakpan heet laten worden, spek erin en dat heel langzaam uitbakken tot de heerlijkste knapperige maar geen keiharde spekstukjes.

Na 15 minuten haal ik de deksel van de ‘stampot’pan zodat het vocht beter kan verdampen. Het liefst giet ik niet af. Ver onder uit het kastje komt de grote stamper tevoorschijn. Ha ha geweldig! Daarmee begint het stampen, het ziet er echt uit, je zou zeggen dat ik boerenkool aan het klaarmaken ben. Samen met de speklappen …… ziet er verrukkelijk uit! Oh joh, en de rookworst met wat mosterd er bovenop.

Het blijkt een succesnummer want zelfs de grootste boerenkoolliefhebber zit te smullen en ik ook! Caldo verde stamppot is net iets meer bitter dan de boerenkool.

Nu zit ik nog gauw even laat op het internet te zoeken en vind ik een boerenkoolsoep op z’n Portugees. Voilá.

Tussen alle Caldo Verde recepten is er niet de nep boerenkoolstamp te vinden! Dat vind ik ook wel heel erg leuk!

Advertenties

Blogspiratie in Portugal

Hier komen de antwoorden op de vragen waar ik mijn inspiratie vandaan haal.

Volop inspiratie of loop je vaak tegen het zogenaamde writer’s- of bloggers block aan? Ik ben nu bijna 2 maanden dagelijks aan het bloggen. Sinds een dag of twee begint er iets te veranderen. Waar zal ik het over hebben? Maar heeft ook te maken met ‘hoe maak ik mijn blog interessant voor de lezer’. Tot nu toe heb ik me niet echt bezig gehouden met de lezer. Mijn foto’s blijven mijn beschermengeltjes als ik het even niet weet. Door het maken van foto’s kijk ik ook goed naar details, die anders ontgaan. Gelukkig word ik nog altijd bijna dagelijks verrast.

Als de woorden even niet uit je vingers komen; hoe voel jij je dan? Soms heel dom! Maar al snel grijp ik naar het fototoestel. Of ik ga iets fysieks doen, concentreer me op totaal iets anders. Dat helpt mij vaak om op ideeën te komen. Maar nu moet ik eerlijk zeggen dat  mijn schrijven nog niet van de hoogste kwaliteit is dus mijn hersens worden nog niet zo gepijnigd.

Hoe blijf je gefocust tijdens het uitwerken van een bericht? Dat kan ik heel goed. Als ik maar met rust gelaten wordt. Ik heb zo’n druk leven dat ik van de stilte hou tijdens het schrijven. Ik hou van de concentratie. Precies hetzelfde als met het leren van de Portugese taal. Ik ga zitten en kennelijk straal ik uit: stilte! Laat me met rust! En dan is de tijd van mij. Maar eerst de tijd vrij maken. Daar ligt bij mij het grootste probleem.

Welke brainstorm-techniek zorgt gegarandeerd voor blogspiratie? Foto’s. Strandwandelen. Tekenen. Stoepjes vegen ………… !!!!! Ik heb vanaf 2000 al mijn foto’s (op jaar, maand en dag) in mijn computer staan. Heerlijk om daar doorheen te bladeren en me door mijn eigen beelden te laten inspireren. Als ik er doorheen ga dan maak ik een nieuwe map aan waar ik voor dat moment de belangrijkste foto’s instop.

Helpt muziek je ook als je blogspiratie zoekt? Nee, ik werk het liefst in een stille ruimte omdat ik juist zo de stilte van de concentratie waardeer.

Waar ontstaan de beste ideeën? Ik hou van de natuur, daar kom ik tot rust. Even geen gebabbel, geen gevraag, geen moeten. Daar ben ik op mezelf, dan kom ik tot rust, dan geniet ik. En zie ik zoveel! Ook gebeurtenissen met mensen vind ik reuze inspirerend. Ik kan midden in de nacht wakker worden en opstaan om achter mijn computer te gaan zitten. De nacht wordt dan van mij. Daar borrelt het!

In welke inspirerende omgeving werk je graag? Ik werk alleen maar thuis. Dat is zo’n geweldige omgeving! Ik ben gehecht aan mijn eigen plekje met mijn eigen ‘rotzooi’ om heen. Ben ik onderweg noteer ik veel in mijn notitieboekje, dat ik altijd bij me heb en maak ik foto’s.

Heb jij ook een ware ‘blogbijbel’ op je bureau staan voor als je het even niet weet? Deze beginneling leest ‘meisje van de slijterij’ van Petra de Boeverre. Durf te delen …. staat er op de rand van mijn boekenplank geschreven met dikke viltstift. Het lezen van andere bloggers begin ik steeds leuker te vinden. Ik zal eerlijk bekennen, ik las nooit een blog todat ik mee ging doen met 365 dagen bloggen van Blogqueen Patricia de Rijck. Ik kwam natuurlijk wel eens toevallig op een blog wanneer ik iets opzocht. Schrijven kreng van Lisette Jonkman zou wel eens mijn tweede boek kunnen worden.

Welke bloggers inspireren jou? Ik word natuurlijk geïnspireerd door de Bloqqueen. Lees regematig een blog in Blogaholic. Ik moet wel van mezelf op de hoogte zijn van de weetjes van het hoe en wat met bloggen. Justliketotravel lees en kijk ik af en toe in. Mooie foto’s, kleurrijk. Ik hou van reizen. Veel door de bloggen heengaan helpt me ook door te gaan. Ik kijk m’n ogen uit naar de vormgeving waar ik zelf nog niet tevreden over ben. Dus elk blog inspireert me tot nu toe op allerlei verschillende manieren. Ongelofelijk wat een hoeveelheid aan lekkere recepten ik vind. Kom tijd te kort. Ook om te eten! Deze blogs zetten me wel aan tot weer meer inzicht in de specerijen. Ik ben best een goede kokkie al zeg ik zelf.  Altijd vers, niets uit blik. Lekker gekruid. Ik kijk regelmatig in food my favorite dish Ook de blogs met lekkers en niet te ingewikkeld vallen bij mij in de smaak. Van Lisanneleeft word ik vrolijk!

Het antwoord op de laatste vraag  Hoe zit het met andere bijzondere inspiratiebronnen? is lezen!

Ik nomineer om mee te doen aan deze Blogspiratie Tag:

Danielle Lakeman

Manou ik ben gewoon ik

Margot Broekhof 

Renova Dutch Naturalista

Lisanne Lisanne leeft

Niet genomineerd, maar wil je hem wel overnemen. Geen probleem. Als je een linkje achterlaat bij Blogqueen wordt je opgenomen in het overzicht. Zie je direct wie hem al wel / niet heeft ingevuld.

regels blogspiratie tag

  • Link naar deze blogpost
  • Gebruik als illustratie een afbeelding die je inspireert
  • Beantwoord alle vragen op jouw manier
  • Nomineer vijf andere bloggers en laat hen weten dat je ze genomineerd hebt.

Af en aan …….. #laatjeverrassen

Hoge golven na storm met nieuwe maan!

Ik zit in het geluid, in het transparante water. Met de momenten van stilte!

Ik word een beetje Oceaan en kan er niet van weglopen.

Spannend licht.

Een schoonheid waar ik stil en rustig van word.

Tot slot …………

Hij was er ook bij.

Agave shawii laat zich zien #laatjeverrassen

Met alle tijd van de wereld vervolgt de Agave orcuttiana ook wel Agave shawii genaamd, zijn weg. Helaas zal de plant na de bloei sterven. Dat vind ik jammer maar toch hakken we de bloem deze keer niet op tijd af, om de rozet in leven te houden. We willen het meemaken. Het kost de plant enorm veel energie om deze bloem te laten groeien. Een laatste enorme uitbarsting, een laatste adem.

Onder de rozet groeien de baby’s zodat de plant zich onherroepelijk voortplant / beweegt!  Hij doet eigenlijk precies hetzelfde als de Agave americana, die we allemaal kennen uit het Middellandszee gebied. Of zoals bij ons in de Algarve. Deze zijn er soms tot vervelends toe. Ze ruïneren muurtjes, overwoekeren en zijn niet uit te roeien. Onkruid vergaat niet! Ik hoor de vrachtwagenchauffeur nog tegen me zeggen: neem je die plant echt mee? Ja natuurlijk neem ik die plant in de verhuiswagen. Die had ik met eigen hand opgekweekt, zomers naar buiten, ´s winters naar binnen, van een klein stekje uit Barcelona tot een flinke plant in een enorme pot. . Maar nu begrijp ik beter wat hij me probeerde duidelijk te maken.

Dit zusje of broertje is subtieler aanwezig. Zou je niet zeggen als je dit ziet, maar toch! De plant, de rozet is ook kleiner.

Mooi toch? #laatjeverrassen

De huisjes gebouwd op het zand met de barbeque voor de deur en de buiten wasplaats, tegen het zand, de Oceaan en de blauwe lucht, ontroeren mij door de simpele eenvoud. Elke keer als ik het strand op wil lopen en ik zie ‘dit beeld’ dan word ik stil. Ik heb dat ook een keer in mijn beste Portugees tegen de heer des huizes gezegd. Dat vond hij wel leuk; mijn taaltje natuurlijk maar ook het compliment! In ieder geval had hij me begrepen! Vandaag opnieuw de kiek geschoten! Het blijft mooi.

Eindeloos ligt het winterstrand voor me. Nu weer heel vlak, soms is het eiland opgestuwd en vormen de zandwallen een grillig beeld. De stilte wordt voortgezet totdat Khan contact maakt met een collega, alleen wat maatjes kleiner.

Het klein ding zet zijn kontje stevig in het zand. Oortjes omhoog en wacht zijn aanvaller in alle rust af. Khan sluipt toe. Plots springt de kleinste op en keft tot hij scheel ziet. Khan haalt zijn neus op en danst in de rondte om verder te lopen. Ik dus ook. En het parmantje verdwijnt in het niets.

Natuurlijk Leandro verplaats ik jouw leuke krukje niet. Stevig gebouwd trouwens. Ik neem een pauze in de enorme ruimte met (g)een hond om me heen. Bedankt Leandro.

Een wondertje #laatjeverrassen

Kijk nou wat hier staat! Deze bloem is nieuw voor mij. Heeft veel weg van de agave als deze begint te bloeien. Hoop alleen dat deze vetter net als de agave niet ook dood gaat als de bloem is uitgegroeid. Hiervoor moet ik nog op onderzoek uit, maar nu eerst deze beginnende bloem fotograferen. Ben wel heel blij dat ik vandaag een rondje berg ben gaan doen. Dat levert verrassingen op! Helaas geen knallende blauwe lucht erachter maar ik heb de tijd. Eer deze uitgebloeid is!

energie #laatjeverrassen

Dat is vreemd wakker worden met de woorden; vandaag ga ik in de tuin werken. Jee energie komt om de hoek kijken. Wat fijn na al die weken van hoest en proest, mispel en simpel. Met m’n neus in de wind, goed aangekleed, want het is sinds een dag grijs en fris, zwaai ik met de zaag, veeg ik aan en kom ondertussen op ideetjes. Fysiek bezig zijn op m’n eentje werkt voor mij als een meditatie. Ten eerste voelt het lekker voor mijn lijf. Ben tevreden met de aarde, voer gesprekjes met de planten en de schone stoep. Mijn hoofd raakt leeg, de wereld valt stil. Sommige bladen willen niet graag gezaagd dus gebeurt dat wat slordig. Dat moet volgens mij zeer doen. Dat zeg ik dan ook maar; ‘sorry even op je tanden bijten’. Of ‘dat doe ik een volgende keer anders’. Elk hoekje van de terrassen wordt aangeveegd. Ik krijg de kick van het zien dat het werkelijk opknapt. En ondertussen noteer ik in mijn hoofd opborrelende gedachten. Woensdag wordt tipdag, naast de saaiezondag nu ook een vaste rubriek. Deze kan ik inplannen. Dat is ook wel eens makkelijk. Ineens weet ik ook weer waar ik mijn reserve huissleutel heb weggelegd! Ik ga naar binnen en ja hoor daar ligt de sleutel. Ik bel iemand die ik al zolang van plan was te bellen. Het komt weer goed met mij!

Saaie zondagen van een expat mom in Luxembourg #laatjeverrassen

Ik ben heel blij om nu mijn eerste gast te verwelkomen; Sonja van der Haegen.

Saaie zondagen, ze zijn er stilletjes ingeslopen, en zullen vrees ik ook niet snel verdwijnen. In het begin van ons huwelijk gingen mijn man en ik regelmatig (lees: elk weekend) terug naar België, naar onze familie en vrienden. De vriendschappen verwaterden, maar familie blijft natuurlijk wel. Omdat we beiden werkten, en in de weekends nooit thuis waren, hadden we hier in Luxemburg ook niet echt een vriendenkring. Lees verder Saaie zondagen van een expat mom in Luxembourg #laatjeverrassen