Tagarchief: vondst

Eva steen #laatjeverrassen

Afgelopen maart was ik een weekje bij Har en Jel in Portugal. Op een winderige middag zijn we naar het strand gegaan en zijn we heerlijk uitgewaaid. Jel had lekkere boterhammetjes gemaakt en uiteraard ging de camera mee.

Tijdens de strandwandeling ligt er opeens, recht voor mijn voeten een zwarte platte steen.

De afmetingen zijn ongeveer 7 bij 2 cm. Er is ‘iets’ waardoor mijn blik op de steen valt. Een moment stopt mijn adem. Daar, op de grond, ligt een platte steen met mijn naam ‘EVA’ erin gekrast. Ik ben verbaasd en laat Har en Jel de vondst zien. Zij zijn ook verbaasd en Jel maakt wat foto’s. Als ik de steen oppak, blijkt ook aan de andere kant mijn naam te staan. Ditmaal heel netjes ingekerfd.  Het eerste wat door me heen gaat is dat Har en Jel de steen hier hebben neergelegd en dat ze er bewust voor gezorgd hebben dat ik de steen hier zou vinden. Gelijk daarna denk ik dat dat haast onmogelijk is. De wandeling was niet gepland en als de wandeling al gepland was, dan zou de precieze locatie al helemaal niet bekend zijn. Als ik een meter of 2 meer dan links of rechts gelopen had, had ik de steen niet gezien.

Ik ging niet zomaar naar Portugal. Ik had de behoefte om alleen te zijn. Bij mezelf te komen. Te (her)ontdekken om comfortabel met mezelf te zijn. En daar, op het strand op Ilha de Faro vond ik (een deel) van mezelf terug.

Een mooi moment.

Inderdaad een mooi moment. Eva kon haar ogen niet geloven. En mij ook nauwelijks; nee hoor echt niet door mij neergelegd!

Advertenties